Nadejdzie dzień, w którym skończy się poznanie przez wiarę. Bóg objawi wszelkiemu stworzeniu swą nieskończoną potęgę. Poruszone zostaną mechanizmy kosmosu, słońce zgaśnie, a gwiazdy spadać będą. Ludzie będą mdleć i umierać ze strachu. Nawet Ci najodważniejsi, wyciągający pięści w stronę nieba, drżeć będą ze strachu. Wtedy nikt nie będzie wątpił w istnienie wszechmocnego Boga. XXXIII Niedziela Zwykła (Mk 13, 24-32)Jezus powiedział do swoich uczniów: W owe dni, po tym ucisku, słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku. Gwiazdy będą padać z nieba i moce na niebie zostaną wstrząśnięte. Wówczas ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłokach z wielką mocą i chwałą. Wtedy pośle On aniołów i zbierze swoich wybranych z czterech stron świata, od krańca ziemi aż do szczytu nieba. A od drzewa figowego uczcie się przez podobieństwo! Kiedy już jego gałąź nabiera soków i wypuszcza liście, poznajecie, że blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie, że to się dzieje, wiedzcie, że blisko jest, we drzwiach. Zaprawdę, powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą. Lecz o dniu owym lub godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko dzieńNadejdzie dzień, w którym skończy się poznanie przez wiarę. Bóg objawi wszelkiemu stworzeniu swą nieskończoną potęgę. Poruszone zostaną mechanizmy kosmosu, słońce zgaśnie, a gwiazdy spadać będą. Ludzie będą mdleć i umierać ze strachu. Nawet Ci najodważniejsi, wyciągający pięści w stronę nieba, drżeć będą ze strachu. Wtedy nikt nie będzie wątpił w istnienie wszechmocnego w życiu słyszymy pytanie: Gdzie jest sprawiedliwość? Dobry człowiek cierpi, płacze, często umiera zepchnięty na margines życia. Zły natomiast żyje w dostatku, krzywdzi i chełpi się z tego i nikt nie może temu martwmy się, nadejdzie dzień, w którym Bóg objawi swoją sprawiedliwość. Dobrzy otrzymają nagrodę, źli karę. Wszyscy będziemy świadkami wymiaru Boskiej sprawiedliwości. Każdy kubek wody, ręka podana kalece przy wysiadania z pociągu, miejsce zrobione starszej osobie w autobusie – zostaną wynagrodzone przez również wtedy On, Sędzia sprawiedliwy, odpłaci: za każde złe spojrzenie rzucone w kierunku drugiego człowieka, za każdą krzywdzącą myśl, za każde źle wyrażone słowo. Wtedy nikt nie będzie miał wątpliwości, co do istnienia Bożej sprawiedliwości. Nikt, ani dobrzy, ani źli. Największym jednak zaskoczeniem w dniu powtórnego przyjścia Chrystusa na ziemie nie będzie ani potęga Jego wszechmocy, ani chwała Jego sprawiedliwości, lecz ogrom i majestat Jego dzień, w którym każde stworzenie pozna: jak bardzo Bóg nas umiłował, jak wiele dla nas uczynił, jak niepojętą miłością nas darzy. W tym dniu miłość Boga pociągnie ku sobie wszystkich, którzy tu na ziemi próbowali postępować według Jego sama miłość Boga wyrwie z serc grzeszników okrzyk rozpaczy: że tak wielkiej miłości nie dostrzegli, że na tak niepojętą miłość nie odpowiedzieli, że tak wspaniałą miłością wzgardzili. Od tego dnia zacznie się dla nas wieczność. Dla jednych będzie to wieczne szczęście w miłości, dla drugich wieczna rozpacz z powodu jej Mariusz KunickiAztecy nabroiliI to jak okrutnie nabroili. Najpierw tyle szumu wokół siebie narobili, że tacy mądrzy, że ucywilizowani i bogaci intelektualnie, że moga sobie wymyśleć nawet to, o czym nie wie Pan Jezus: kiedy nadejdzie koniec świata. Okazuje się, że Aztecy mają lepsze chody w wieczności. Ciekawe tylko, czemu nie przetrwali do nam współczesnych czasów? A może faktycznie, odkryli tajemnicę wieczności i teraz żyją sobie dosłownie jak u Pana Boga za piecem? Któż to wie... Pewnie Erich von Daeniken, albo jakiś inny „uznany” znawca UFO i innych takich. My zaś skupmy się na tym, co istotnie Chrystus chce nam przekazać. I to nie tylko dziś, ale w zwykle, Zbawiciel ma nam bardzo wiele do pierwsze: nie da się odwołać tego, co On dziś zapowiada - Dnia sądu ostatecznego, paruzji - powtórnego przyjścia Chrystusa w chwale. Nie jest to jednak zachęta do hołdowania nic nie robieniu, w wydaniu „dolce vita”. Przeciwnie - Mesjasz przypomina o zadaniu bycia czynnie oczekującym. Tak jak owe drzewo figowe, w którym soki powodują eksplozję życia, tak i nasze wnętrza winny „buzować” życiodajną mocą, energią, łaską. Tak zatem pora brać się do pracy na rzecz zapewnienia sobie wspomnianej mocy i siły, zintensyfikowania jej, by nie okazało się w najmniej spodziewanym momencie, iż jesteśmy jak uschłe drzewo, które jedynie na spalenie się drugie - tam, gdzie Pan Jezus mówi o pokoleniu oraz o niebu i ziemi, które nie przeminą, czytamy takie oto znaczenie greckiego słowa, tam użytego, słowa Paraluesontai: iść obok, omijać, przechodzić bokiem, przemijać w sensie - przestać istnieć, pomijać, zaniedbywać, przechodzić poprzez jakaś krainę. Na pewno nie chodzi o włączenie pstryczka-elektryczka, po którym będzie mamy świat stworzony i ludzi w nim żyjących. Różnych ludzi, bardzo zróżnicowanych pod wieloma względami. Nad wszystkimi roztacza swój płaszcz Opatrzności Pan Bóg. Od Adama i Ewy, aż po dziś dzień. Cały czas zatem mamy do czynienia z jednym pokoleniem - ludzkim. Ewentualnie, możemy mówić o drugim pokoleniu: bycia dziećmi Bożymi na mocy Paschy Chrystusa. Trudno zatem mówić o alternatywnym świecie, równoległym do naszego, to raz. Dwa: nie zdarzy się taki moment, by miał być ktoś w przyszłości bardziej umiłowany przez Boga, aniżeli człowiek, jego dziecko. Nie straci człowiek na znaczeniu w świecie lecz ma ciągle go uświęcać, przenikać Bożym duchem - to trzy. Inaczej rzecz ujmując: jakie zakończenie ludzkiego bytowania zmontujemy, takie ono będzie. Albo przeniknięte nadzieją, iż wszystko będzie tak, jak trzeba, normalnie i bezboleśnie - albo przeciwnie - tak się porobi, że ptasia, czy świńska grypa w zestawieniu z przerażeniem końca świata to będzie zwykłe nicks. Marek RadomskiŚwiat będzie piękny i ludzie będą piękniNie tylko człowiek jest śmiertelny, również świat się wypala. To wypalenie świata zmierza ku pewnemu końcowi, który jest również i początkiem nowej nie podaje nam recepty na rozpoznanie końca świata, ale mówi, iż ów koniec już jest. Porównuje go z drzewem figowym, które dojrzewa i wydaje owoc. Koniec świata to nie kataklizm, ale moment osiągnięcia dojrzałości-piękności, przejście słonecznej wiosny w piękne lato, to wypełnienie się wszystkiego. To są urodziny pełni przeminie to pokolenie, aż się wszystko stanie. Przeszło tyle pokoleń, a końca świata nie było. Z drugiej strony wydaje się, że już jest. Przecież kataklizmy, tragedie, nieszczęścia, o których mówią biblijne teksty apokaliptyczne, są doświadczeniem każdego pokolenia. Każda epoka ma swoje dramaty i Chrystus nie mówi, iż muszą się one spotęgować, by On przyszedł. Jezus mówi nam raczej, iż koniec świata już się rozpoczął. Czasy ostateczne są już zamartwiają się swoją przyszłością, a diabeł ów lęk próbuje spotęgować. Zły duch chce, by człowiek się lękał. Jezus zaś w zwyczajny sposób mówi nam: " Nie szukajcie godziny, daty, tylko żyjcie tak jakby to miało być już dzisiaj". Ten czas nie ma nas przerażać, on ma nas wyzwolić. Koniec świata to koniec ludzkiej biedy, bezradności, nieszczęścia. Zło utraci wtedy wszelka możliwość zadawania szkody, a wszystko co niedoskonałe stanie się już jest piękny, a jak piękny będzie gdy dojrzeje!!!! Człowiek jest piękny, a jak piękny będzie gdy dojrzeje!!!!ks. Jacek Socha
ks. dr Piotr Górski -----Słowa Ewangelii według Świętego MarkaJezus wyszedł znowu nad jezioro. Cały lud przychodził do Niego, a O
Dominikanie na niedziele Samolot, kajet i posłanie… Iz 66, / Ps 66 / Ga 6,14–18 / Łk 10,1– [3 lipca 2022 / XIV niedziela zwykła] Trzydzieści sześć lat. Dokładnie tyle trzeba było czekać na kontynuację kinowego przeboju Top Gun z 1986 roku. Nowa część historii pilotów marynarki wo... Dominikanie na niedziele Sekret drogi Pwt 30,10–14 / Ps 69 / Kol 1,15–20 / Łk 10,25–37 [10 lipca 2022 / XV niedziela zwykła] Dla wielu miłość Boga staje się ucieczką przed sobą albo przed drugim człowiekiem. Zadawanie się z religią załatwia wtedy potrzebę nadania znaczenia i ciężaru... Dominikanie na niedziele Gość w dom, Bóg w dom Rdz 18,1–10a / Ps 15 / Kol 1,24–28 / Łk 10,38–42 [17 lipca 2022 / XVI niedziela zwykła] „Jestem tylko gościem na ziemi” – to słowa psalmu. Tak, ale mogę być gospodarzem, takim jak Marta, Maria albo Abraham. „Czym chata bogata” – to hasło Mart... Dominikanie na niedziele Podróż za granicę Rdz 18,20–32 / Ps 138 / Kol 2,12–14 / Łk 11,1–13 [24 lipca 2022 / XVII niedziela zwykła] Zagraniczne podróże spowszedniały. Za kilkadziesiąt złotych można szybko dotrzeć na drugi koniec Europy. W starożytności natomiast czymś niecodziennym była ... Dominikanie na niedziele Buty świętej pamięci Koh 1,2; 2,21–23 / Ps 90 / Kol 3,1– / Łk 12,13–21 [31 lipca 2022 / XVIII niedziela zwykła] Bardzo łatwo dostrzec niepewność ziemskiego istnienia. Trudniej uczynić ją bodźcem do szukania rzeczy nieprzemijających. Kiedyś z jednym z braci wyb... Dominikanie na niedziele Pokonać przekleństwo wieży Babel Dz 2,1–11 / Ps 104 / 1 Kor 12,3b– / J 20,19–23 [5 czerwca 2022 / Uroczystość Zesłania Ducha Świętego] Wielki Post trwa 40 dni, okres wielkanocny – od Zmartwychwstania do Zesłania Ducha Świętego – aż 50 dni! Zawsze się cieszę na te dodatko... Dominikanie na niedziele Chwila kontemplacji Wj 34, / Dn 3,52-56 / 2 Kor 13,11–13 / J 3,16–18 [12 czerwca 2022 / Uroczystość Najświętszej Trójcy] Uzbrojeni w potężne teleskopy badamy odległe światy, chcąc poznać ich tajemnice oraz oswoić grozę i piękno. Próbujemy odczytać naturę i ... Dominikanie na niedziele Głód Boga Rdz 14,18–20 / Ps 110 / 1 Kor 11,23–26 / Łk 9,11b–17 [16 czerwca 2022 / Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa] Czy odczuwaliście kiedyś prawdziwy głód? Nie ten, który może się pojawić po jakimś wysiłku lub wędrówce, kiedy myślimy sobi... Dominikanie na niedziele Kościół śpiewa Za 12,10–11; 13,1 / Ps 63 / Ga 3,26–29 / Łk 9,18–24 [19 czerwca 2022 / XII niedziela zwykła] „Na dom Dawida i na mieszkańców Jeruzalem wyleję Ducha pobożności” – zapowiada prorok Zachariasz. Gdzie, kiedy i jak spełnia się to proroctwo? Na przykł... Dominikanie na niedziele Kanibalizm 1 Krl 19, / Ps 16 / Ga 5, / Łk 9,51–62 [26 czerwca 2022 / XIII niedziela zwykła] Dopiero w 1957 roku zrezygnowali z tej praktyki. Członkowie niewielkiego papuaskiego plemienia Fore rytualnie zjadali ciała swoich zmarłych krewnych... Dominikanie na niedziele Towarzyszenie Dz 5,27b– / Ps 30 / Ap 5,11–14 / J 21,1–19 [1 maja 2022 / III niedziela wielkanocna] Czasami ktoś mnie pyta, czy mam jakiś ulubiony fragment Pisma Świętego. Mam taki. To zakończenie Ewangelii według św. Jana. Połów ryb, s... Dominikanie na niedziele Oto Matka twoja Ap 11,19a; 12,1– / Jdt 13 / Kol 1,12–16 / J 19,25–27 [3 maja 2022 / Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski] Błogosławiony Jakub de Voragine, dominikanin żyjący w trzynastym wieku, zauważył, opierając się na cytatach z ksiąg ... Dominikanie na niedziele Pasterz, na którego czekamy Dz 13, / Ps 100 / Ap 7, / J 10,27–30 [8 maja 2022 / IV niedziela wielkanocna] Żeby być dobrym pasterzem, trzeba nie tylko nie bać się owiec, ale także pozostać otwartym zarówno na odrzucenie, jak i na bliskość, na ... Dominikanie na niedziele Miasto Święte Dz 14,21–27 / Ps 145 / Ap 21,1–5a / J 13,31– [15 maja 2022 / V niedziela wielkanocna] Apokalipsa! Czyli: straszne i tajemnicze wizje? To ziarno prawdy, ale nie jej istota. Jak Boska Komedia nie sprowadza się do „dantejskich scen”, tak A... Dominikanie na niedziele Po co Jerozolima? Dz 15,1– / Ps 67 / Ap 21,10– / J 14,23–29 [22 maja 2022 / VI niedziela wielkanocna] Do Jerozolimy przed pandemią COVID-19 ciągnęły miliony pielgrzymów. Jedni, by opłakiwać zburzoną świątynię. Inni, by odwiedzić miejsce, skąd Proro... Dominikanie na niedziele Oczekiwanie Dz 1,1–11 / Ps 110 / 1 Kor 11,23–26 / Łk 9,11b–17 [29 maja 2022 / Wniebowstąpienie Pańskie] Każdy mądry wychowawca dąży do tego, by podopieczny osiągnął taki poziom dojrzałości, który pozwoli mu brać odpowiedzialność za podejmowane decyzje, i że... Dominikanie na niedziele Opowieść o grzechu Iz 43,16–21 / Ps 126 / Flp 3,8–14 / J 8,1–11 [3 kwietnia 2022 / V niedziela Wielkiego Postu] Dziś ostatnia niedziela Wielkiego Postu, bo następna rozpoczyna już czas Wielkiego i Świętego Tygodnia. Można tę niedzielę potraktować jako pewnego rodz... Dominikanie na niedziele Przeczytaj krzyż Iz 50,4–7 / Ps 22 / Flp 2,6–11 / Łk 22,14–23,5b [10 kwietnia 2022 / Niedziela Palmowa] Niedziela Palmowa jest bramą do wnętrza Bożej miłości. Stanowi też liturgiczne i sakramentalne zaproszenie do kontemplacji Jezusa, zwłaszcza w Jego pójściu na... Dominikanie na niedziele Na dobrej drodze Dz 10,34a–43 / Ps 118 / Kol 3,1–4 / Łk 24,13–35 [17 kwietnia 2022 / Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego] „Przeszedł, dobrze czyniąc” – to nie nekrolog, to streszczenie ziemskiej drogi Syna Bożego. Przeszedł, dobrze czyniąc, głosząc dobrą nowinę... Dominikanie na niedziele Świadkowie i antyświadkowie Dz 2, / Ps 16 / Mt 28,8–15 [18 kwietnia 2022 / Poniedziałek Wielkanocny] Jeszcze przed wstąpieniem do zakonu mieszkałem w akademiku i dzieliłem pokój ze studentem historii. Kiedyś pożyczył mi książkę o różnych nieścisłościach w Biblii. ... Dominikanie na niedziele Cmentarny spokój Dz 5,12–16 / Ps 118 / Ap 1,9–19 / J 20,19–31 [24 kwietnia 2022 / Niedziela Miłosierdzia Bożego] W czasie wędrówek z Jezusem apostołowie musieli mijać niejeden żydowski cmentarz. A gdy akurat nie patrzyli pod nogi, ich błąkający się w przestrzeni... Dominikanie na niedziele Gra w chowanego Jl 2,12–18 / Ps 51 / 2 Kor 5,20–6,3 / Mt 6,1– [2 marca 2022 / Środa Popielcowa] Zacznę od oczywistego stwierdzenia: jako Kościół rozpoczynamy przygotowanie do świętowania najważniejszej uroczystości – tajemnicy zmartwychwstania Pana Jezus... Dominikanie na niedziele Synowie Boga Pwt 26,4–10 / Ps 91 / Rz 10,8–13 / Łk 4,1–13 [6 marca 2022 / I niedziela Wielkiego Postu] Ewangelia pierwszej niedzieli Wielkiego Postu jak zawsze zabiera nas na pustynię. Jezus wyprowadzony przez Ducha rozpoczyna swoją misję. Ten początek ma dw... Dominikanie na niedziele Zatrzymać chwilę chwały Rdz 15,5– / Ps 27 / Flp 3,17–4,1 / Łk 9,28b–36 [13 marca 2022 / II niedziela Wielkiego Postu] Według tradycji spotkanie na Górze Przemienienia miało być dla najbliższych uczniów Jezusa swego rodzaju umocnieniem i katechezą przed doświadc... Dominikanie na niedziele Jestem z tobą Wj 3,1– / Ps 103 / 1 Kor 10,1– / Łk 13,1–9 [20 marca 2022 / III niedziela Wielkiego Postu] Exodus. Wyjście z Egiptu. Wciąż wracamy do tej opowieści, bo to nasza historia. Jej prolog to rozmowa Mojżesza z Bogiem przemawiającym z... Dominikanie na niedziele O kim jest Ewangelia? Joz 5,9–12 / Ps 34 / 2 Kor 5,17–21 / Łk 15,1– [27 marca 2022 / IV niedziela Wielkiego Postu] Gryzmoły. To słowo mogłoby przyjść na myśl komuś, kto po raz pierwszy zobaczyłby najstarsze zachowane rękopisy Ewangelii. Zapiski z drugiego wiek... Dominikanie na niedziele O Bogu widzącym więcej Iz 6,1– / Ps 138 / 1 Kor 15,1–11 / Łk 5,1–11 [6 lutego 2022 / V niedziela zwykła] Primož Roglič to obecnie jeden z najlepszych kolarzy w peletonie. Pochodzący ze Słowenii sportowiec już trzykrotnie triumfował w hiszpańskim wyścigu wieloeta... Dominikanie na niedziele Szczęśliwi już dzisiaj Jr 17,5–8 / Ps 1 / 1 Kor 15, / Łk 6, [13 lutego 2022 / VI niedziela zwykła] Jezus kieruje słowa o byciu szczęśliwym do swoich uczniów, bo oni w pierwszym rzędzie stali się ubogimi. Zostawili wszystko i poszli za Nim. Kategor... Dominikanie na niedziele Lekcja miłosierdzia 1 Sm 26, / Ps 103 / 1 Kor 15,45–49 / Łk 6,27–38 [20 lutego 2022 / VII niedziela zwykła] „Dziś Bóg oddaje wroga twojego w moc twoją” – czyżby? Kiedyś Samuel uczył się patrzeć po Bożemu. Żaden ze starszych braci Dawida nie okazał ... Dominikanie na niedziele Prawo do milczenia Syr 27,4–7 / Ps 92 / 1 Kor 15,54b–58 / Łk 6,39–45 [27 lutego 2022 / VIII niedziela zwykła] „Masz prawo do zachowania milczenia. Wszystko, co od tej pory powiesz, może zostać użyte w sądzie przeciwko tobie”. To część formuły wyrastającej z tak zw... Dominikanie na niedziele Zdolność do przyjęcia Boga Lb 6,22–27 / Ps 67 / Ga 4,4–7 / Łk 2,16–21 [1 stycznia 2022 / Uroczystość Bożej Rodzicielki Maryi] Jest coś zadziwiającego w tym, jak wiedza zmienia sposób patrzenia na rzeczywistość. Inaczej spojrzy na budynki w mieście architekt, inaczej leśni... Dominikanie na niedziele Nie odpuszczajmy sobie Syr 24,1– / Ps 147 / Ef 1,3– / J 1,1–18 [2 stycznia 2022 / II niedziela po Narodzeniu Pańskim] Chyba opadł już świąteczny kurz i można przejść do porządku dziennego – zwykłych zajęć, szarej codzienności, chodzenia do pracy, szkoły i... Dominikanie na niedziele Oglądanie Boga Iz 60,1–6 / Ps 72 / Ef 3,2– / Mt 2,1–12 [6 stycznia 2022 / Objawienie Pańskie] Kiedy Jezus objawia ci swój blask, coś się w tobie rodzi. Odkrywasz, że jesteś spokrewniony z Bogiem o wiele bardziej, niż sądziłeś. Pewnego dnia wychowywany... Dominikanie na niedziele Chrystusowe DNA Iz 40,1– / Ps 104 / Tt 2,11–14; 3,4–7 / Łk 3,15– [9 stycznia 2022 / Niedziela Chrztu Pańskiego] Słowo z Niedzieli Chrztu Pańskiego wymaga ascezy, a więc ciszy i bycia przed Bogiem, kontemplacji. Ta bezbłędnie prowadzi do zachwytu o... Dominikanie na niedziele Z grzesznika – święty! Iz 62,1–5 / Ps 96 / 1 Kor 12,4–11 / J 2,1–11 [16 stycznia 2022 / II niedziela zwykła] Radosnego dawcę miłuje Pan, ten sam, który mawiał: „Więcej jest radości w dawaniu niż w braniu”. Pan kocha radosnego dawcę nie tak jak Narcyz zakochany we włas... Dominikanie na niedziele Metoda Łukasza Ne 8,1– / Ps 19 / 1 Kor 12,12–30 / Łk 1,1–4; 4,14–21 [23 stycznia 2022 / III niedziela zwykła] W moim klasztorze w czasie uroczystej imieninowej kolacji przeor składa życzenia solenizantowi, nawiązując zazwyczaj do znaczenia jego imie... Dominikanie na niedziele Zaskoczenie Jr 1,4– / Ps 71 / 1 Kor 12,31–13,13 / Łk 4,21–30 [30 stycznia 2022 / IV niedziela zwykła] Dziwną dynamikę ma rozmowa, jaką Jezus prowadzi w swojej rodzinnej wsi. Słuchacze na początku patrzą z niedowierzaniem, a później ubierają swoje wąt... Dominikanie na niedziele Nasze plany i nadzieje… Ba 5,1–9 / Ps 126 / Flp 1,4– / Łk 3,1–6 [5 grudnia 2021 / II niedziela Adwentu] Rządził Tyberiusz Cezar, Poncjusz Piłat był namiestnikiem Judei, Herod tetrarchą Galilei, Filip tetrarchą Iturei i kraju Trachonu, Lizaniasz tetrarchą Abileny, a n... Dominikanie na niedziele Pan jest blisko So 3,14–17 / Iz 12 / Flp 4,4–7 / Łk 3,10–17 [12 grudnia 2021 / III niedziela Adwentu] „Pan jest blisko!” (Flp 4,5), co znaczy według dzisiejszych czytań zarówno: „Pan, twój Bóg, jest pośród ciebie” (So 3,15), jak i: „Idzie mocniejszy ode mnie” (Łk 3,16)... Dominikanie na niedziele Tajemnica spotkania Ml 5,1–4a / Ps 80 / Hbr 10,5–10 / Łk 1,39–45 [19 grudnia 2021 / IV niedziela Adwentu] Jest w historii Maryi i Elżbiety kilka tajemnic, nad którymi warto się zatrzymać. Po pierwsze ten pośpiech, z którym Maryja wyrusza do swojej krewnej. Greckie słow... Dominikanie na niedziele Narodzeni z Boga Iz 52,7–10 / Ps 98 / Hbr 1,1–6 / J 1,1–18 [25 grudnia 2021 / Boże Narodzenie] Tajemniczy autor Listu do Hebrajczyków zapisał coś absolutnie przepięknego, że Bóg „w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna” (Hbr 1,2). Nie wiemy, kim był ó... Dominikanie na niedziele Rodzina 1 Sm 1,20– / Ps 84 / 1 J 3,1– / Łk 2,41–52 [26 grudnia 2021 / Święto Świętej Rodziny: Jezusa, Maryi i Józefa] „Gdy Jezus miał lat dwanaście, wszyscy, jak co roku, udali się do Jerozolimy zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali, Jezus zos... Dominikanie na niedziele Święci świętością Boga Ap 7,2– / Ps 24 / 1 J 3,1–3 / Mt 5,1–12a [1 listopada 2021 / Uroczystość Wszystkich Świętych] Bóg jest święty. Tylko On jest święty. Świętość należy do Boga. Nawet gdyby świat chciał uświęcić wiele swoich osiągnięć i inicjatyw, podkradając świ... Dominikanie na niedziele Miejsce spotkania Krl 17,10–16 / Ps 146 / Hbr 9,24–28 / Mk 12,38–44 [7 listopada 2021 / XXXII niedziela zwykła] Co złego w tym, że ktoś zajmuje pierwsze miejsce? Że siada przy stole z samotną wdową? Dlaczego zawsze trzeba być z tyłu, na końcu? I co ja właściwe mogę m... Dominikanie na niedziele Twórcze napięcie Dn 12,1–3 / Ps 16 / Hbr 10,11– / Mk 13,24–32 [14 listopada 2021 / XXXIII niedziela zwykła] Pierwsze słowa Jezusa z dzisiejszej Ewangelii: „W owe dni” (Mk 13,24), budzą od razu pytania: Jakie dni? Kiedy ponownie przyjdzie Syn Człowieczy? Kiedy b... Dominikanie na niedziele Królu złoty Dn 7,13–14 / Ps 93 / Ap 1,5–8 / J 18,33b–37 [21 listopada 2021 / Uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata] Co to za królestwo, które nie jest z tego świata?! Jaka to jest dziwna odpowiedź. Panie Jezu, nie rób nam tego! Przecież tak bardzo by... Dominikanie na niedziele Początek Jr 33,14–16 / Ps 25 / 1 Tes 3,12–4,2 / Łk 21,25– [28 listopada 2021 / I niedziela Adwentu] Jesteśmy na początku Adwentu, a czytamy o końcu wszystkiego: „Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych wobec s... Dominikanie na niedziele Prze-czucie Rdz 2,18–24 / Ps 128 / Hbr 2,9–11 / Mk 10,2–16 [3 października 2021 / XXVII niedziela zwykła] – Nic nie rozumiem – powiedział jeden z tych, którzy chodzili za Nim. – Najpierw rygoryzm w sprawie rozwodów; wszystko uporządkowane. A gdy biegające dziec... Dominikanie na niedziele Słowo i słowa Mdr 7,7–11 / Ps 90 / Hbr 4,12–13 / Mk 10,17–30 [10 października 2021 / XXVIII niedziela zwykła] Mamy problem ze słowami w naszej codzienności. Z ich nadmiarem, obmowami, kłamstwami, wulgarnością, płytkością, narzekaniem, złośliwością… ze słowami, kt... Dominikanie na niedziele Wyścig po pierwsze miejsce Iz 53,10–11 / Ps 33 / Hbr 4,14–16 / Mk 10,35–45 [17 października 2021 / XXIX niedziela zwykła] 14 grudnia 1911 roku Norweg Roald Amundsen wraz ze swoimi przyjaciółmi i towarzyszami podróży stanął na biegunie południowym. Była to wyprawa okupiona latami ... Dominikanie na niedziele Bądź dobrej myśli Jr 31,7–9 / Ps 126 / Hbr 5,1–6 / Mk 10,46b–52 [24 października 2021 / XXX niedziela zwykła] Nie wiadomo, dlaczego Jezus prowokował. A przecież w ewangeliach znajdziemy opisy takich prowokacji. Czy to jest sposób postępowania Boga, czy ludzki charakter J... Dominikanie na niedziele Patrz Pwt 6,2–6 / Ps 18 / Hbr 7,23–28 / Mk 12,28b–34 [31 października 2021 / XXXI niedziela zwykła] Niektórzy utrzymują, że pierwszym przykazaniem jest nie tyle „kochaj”, ile „słuchaj”. I jest to zrozumiałe. Bo tak jest napisane: „Słuchaj, Izraelu”. A poz... Dominikanie na niedziele Proste świadectwo Iz 35,4–7a / Ps 146 / Jk 2,1–5 / Mk 7,31–37 [5 września 2021 / XXIII niedziela zwykła] W poleceniu Jezusa: „żeby nikomu nie mówili” ukryta jest pewna prowokacja – Jezus uzdrawia niemego, żeby ten mógł mówić; i zaraz nakazuje wszystkim milczenie o ty... Dominikanie na niedziele Upartość Iz 50,5–9a / Ps 116 / Jk 2,14–18 / Mk 8,27–35 [12 września 2021 / XXIV niedziela zwykła] Kiedy piszę ten komentarz, jest jeszcze ciepły, wakacyjny sierpień, chociaż podszyty niepewnością co do wrześniowego powrotu do szkół i kolejnej fali pandemii. ... Dominikanie na niedziele Szybciej, wyżej, mocniej Mdr 2, / Ps 54 / Jk 3,16– 4,3 / Mk 9,30–37 [19 września 2021 / XXV niedziela zwykła] Gdy w marcu 1891 roku ojciec Henri Didon OP na zakończenie szkolnych zawodów sportowych użył podczas wręczania nagród hasła „Citius–Altius–Fortius” (Szybcie... Dominikanie na niedziele Oko Lb 11,25–29 / Ps 19 / Jk 5,1–6 / Mk 9,38– [26 września 2021 / XXVI niedziela zwykła] Jan powiedział do Jezusa: „Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi z nami, jak w Twoje imię wyrzucał złe duchy, i zabranialiśmy mu, bo nie chodził z n... Dominikanie na niedziele Trudna mowa Joz 24,1– / Ps 34 / Ef 5,21–32 / J 6, [22 sierpnia 2021 / XXI niedziela zwykła] „Trudna jest ta mowa”. Która mowa jest trudna? Ta: „Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym”. ... Dominikanie na niedziele Aktorzy Pwt 4,1– / Ps 15 / Jk 1,17– / Mk 7,1– [29 sierpnia 2021 / XXII niedziela zwykła] Jezus nazwał faryzeuszów obłudnikami. Termin „obłudnik” w greckiej wersji Ewangelii zapisany jest za pomocą słowa ὑποκριτα (hypokrita). Hypok... Dominikanie na niedziele Racja… i co dalej? Wj 16,2– / Ps 78 / Ef 4, / J 6,24–35 [1 sierpnia 2021 / XVIII niedziela zwykła] „Jak On mógł tak nas z góry potraktować, ocenić i do tego jeszcze pouczać?!” – oburzył się ten, który pytał o znak, by wierzyć. „Dlaczego uznał, że tylko o ch... Dominikanie na niedziele Chleb codzienny 1 Krl 19,4–8 / Ps 34 / Ef 4,30–5,2 / J 6,41–51 [8 sierpnia 2021 / XIX niedziela zwykła] „Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj…” – modlimy się każdego dnia. Święty Hieronim, tłumacząc modlitwę Ojcze nasz na łacinę, użył dwóch określeń: panis cotid...
DAS KÖRNCHEN (Mk 2, 13-17) "Niemand ist gerecht (heilig)", sagt die Heilige Schrift. Doch gibt es viele Kirchgänger, die sich heilig fühlen wie der
lukasznawrat II Niedziela Wielkanocna - J 20,19-31 1,8 квіт. 2012 р. Niedziela Palmowa 1,7 бер. 2012 р. V Niedziela Wielkiego Postu - - J 12,20-33 1,6 бер. 2012 р. IV Niedziela Wielkiego Postu - - J 3,14-21 1,8 бер. 2012 р. III Niedziela Wielkiego Postu - J 2,13-25 2,1 бер. 2012 р. II Niedziela Wielkiego Postu 1,7 бер. 2012 р. I Niedziela Wielkiego Postu - 1,7 бер. 2012 р. V Niedziela Zwykła - 5 lutego 2012 - Mk 1,29-39 2,1 лют. 2012 р. IV NIedziela Zwykła - Mk 1,21-28 2,2 січ. 2012 р. Piątek, 27 stycznia 2012 - Mk 4,26-34 2,2 січ. 2012 р. Czwartek 26 stycznia 2012 - Łk 10,1-9 2,1 січ. 2012 р. Środa, 25 stycznia 2012 - Mk 16,15-18 2,1 січ. 2012 р. Wtorek 24 stycznia 2012 - Mk 3,31-35 2 січ. 2012 р. Poniedziałek 23 stycznia 2012 - Mk 3, 22-30 12,1 січ. 2012 р. III Niedziela Zwykła - 22 stycznia 2012 2,4 січ. 2012 р. Sobota, 21 stycznia 2012 - Mk 3, 20-21 1,8 січ. 2012 р. Piątek, 20 stycznia 2012 - Mk 3, 13-19 2,4 січ. 2012 р. Czwartek, 19 stycznia 2012 - Mk 3, 7-12 23,1 січ. 2012 р. Środa, 18 stycznia 2012 - Mk 3,1-6 2,7 січ. 2012 р. Wtorek, 17 stycznia 2012 - Mk 2, 23-28 3,2 січ. 2012 р. Poniedziałek, 16 stycznia 2012 - Mk 2,18-22 3,2 січ. 2012 р.
#SobotazeSłowem Mk 2, 13-17 Jezus wyszedł znowu nad jezioro. Cały lud przychodził do Niego, a On go nauczał. A przechodząc, ujrzał Lewiego, syna Alfeusza, siedzącego na komorze celnej, i rzekł do
Łk 12, 13-21 Ktoś z tłumu rzekł do Jezusa: «Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, żeby się podzielił ze mną spadkiem». Lecz On mu odpowiedział: «Człowieku, któż Mnie ustanowił nad wami sędzią albo rozjemcą?» Powiedział też do nich: «Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo nawet gdy ktoś ma wszystkiego w nadmiarze, to życie jego nie zależy od jego mienia». I opowiedział im przypowieść: «Pewnemu zamożnemu człowiekowi dobrze obrodziło pole. I rozważał w sobie: „Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów”. I rzekł: „Tak zrobię: zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i tam zgromadzę całe moje zboże i dobra. I powiem sobie: Masz wielkie dobra, na długie lata złożone; odpoczywaj, jedz, pij i używaj!” Lecz Bóg rzekł do niego: „Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, co przygotowałeś?” Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty u Boga». Czytaj Pismo Święte w serwisie 1. To z jednej strony zrozumiałe, bo materialna strona naszego życia musi nas interesować. Ale słowa Pana Jezusa są w tym kontekście tym bardziej aktualne: „Życie nasze nie zależy od naszego mienia”. Święty Paweł konkretyzuje przestrogę przed chciwością w taki sposób: „Nic nie przynieśliśmy na ten świat; nic też nie możemy [z niego] wynieść. Mając natomiast żywność i odzienie, i dach nad głową, bądźmy z tego zadowoleni! A ci, którzy chcą się bogacić, wpadają w pokusę i w zasadzkę oraz w liczne nierozumne i szkodliwe pożądania. One to pogrążają ludzi w zgubę i zatracenie. Albowiem korzeniem wszelkiego zła jest chciwość pieniędzy. Za nimi to uganiając się, niektórzy zabłąkali się z dala od wiary i siebie samych przeszyli wielu boleściami” (1 Tm 6,7-10). 2. Głupcze! To mocne słowo skierowane jest do człowieka, który – jak się wydaje – jest zapobiegliwym właścicielem majątku. Problemem nie jest to, że ów zamożny człowiek troszczy się o swoją przyszłość. Problemem jest to, że myśli tylko o przyszłości ziemskiej, że jego troska nie sięga już wieczności, że zaniedbuje duchową stronę swojej egzystencji. Można być świetnym biznesmenem, skutecznie dbającym o swoje interesy, a jednocześnie kimś bezgranicznie głupim, bo niedostrzegającym tego, co jest najważniejsze. „Możemy polecieć na Księżyc, możemy produkować rakiety, które zniszczą świat, możemy stworzyć góry masła i nie wiedzieć później, co z nimi zrobić. Posiadamy wszelkie możliwości techniczne. Staliśmy się niezwykle zaradni, ale nie wiemy jednego: jak żyć po ludzku, nie znamy naszego »dlaczego« i »dokąd«. Jesteśmy tu równie głupi, jak w innych dziedzinach staliśmy się zaradni” – zauważa gorzko Benedykt XVI. 3. Czego oczekuje od nas Bóg? Odpowiedź pada w ostatnim zdaniu. Być bogatym, ale przed Bogiem (w nowym tłumaczeniu „u Boga”). Czyli nie „mieć”, ale „być”. Co znaczy być bogatym u Boga? Pokazują to biografie wszystkich świętych. W różnych epokach mężczyźni i kobiety, duchowni i świeccy odnajdywali i gromadzili prawdziwe duchowe bogactwo, z którego do dziś czerpiemy. Święty Franciszek czy święta Teresa i wielu innych nadal inspirują ludzi do ewangelicznego życia. Wspólne wszystkim świętym jest życie wedle logiki, która jest zaprzeczeniem logiki bogacza z przypowieści. Nie odpoczywaj, ale pracuj, służ, dawaj siebie innym bez wyrachowania. Nie jedz i nie pij, ale podejmij post, zachowaj umiar. Nie używaj, ale raczej żyj skromnie, pokornie, ciesząc się tym, co Bóg ci daje. Być bogatym w oczach Boga to odkryć w Nim największy skarb. •
ks. Waldemar Wiertelak----- Słowa Ewangelii według Świętego MarkaJezus wyszedł znowu nad jezioro. Cały lud przychodził do
Marek niesamowicie opisuje powołanie Lewiego. Można nawet je przeoczyć, albo uznać za nieistotne. Dwa wersety! Ale w tych dwóch wersetach jest wszystko, co ważne. Celnik to ktoś, kto przez Żydów uważany był za zdrajcę, bo ściągał podatki od Żydów dla okupanta – Rzymu. Przy okazji tych różnych zajęć związanych z poborem podatków, celnicy czasami prowadzili hulaszcze życie, podatki ściągali stosując przemoc, byli bezwzględni, chciwi i nieludzcy. Jezus mógł wybrać kogoś, kto przychodził do Niego i chciał Go słuchać. A On wybiera Lewiego, czyli kogoś, kto do Jezusa nie przyszedł! To Jezus przechodząc obok Matusza, powołuje go. „Akoluthei moi” – Towarzysz mi. Jezus proponuje Lewiemu coś, co dla celnika – od którego wszyscy stronili, od którego uciekali, na którego patrzyli z wyższością i nienawiścią, czy nawet obrzydzeniem – było wręcz nowością! Rzeczą niepojętą! Celnik mógł komuś towarzyszyć. A towarzyszyć, to stać się partnerem. Samotność Matusza mogła się zakończyć! Najbardziej podoba mi się to, że Lewi „wstał i poszedł za Nim”, czy też: „wstał i towarzyszył Mu”. Jak pięknie jest być towarzyszem takiej osoby jak Jezus. Czy jednak Jezus może powiedzieć to samo o Mateuszu? Wydaje się, że Jezus jest zadowolony z takiego towarzystwa, bo gdy tylko padło oskarżenie od faryzeuszów i uczonych w Piśmie, Jezus odpowiada: „Nie przyszedłem aby powołać sprawiedliwych, ale grzeszników”. Kiedy ktoś uważa siebie za sprawiedliwego, prędzej czy później staje się samowystarczalnym i nie potrzebuje Boga. Tylko ktoś, kto jest świadomy swojej małości, grzeszności i niewystarczalności, potrafi zrobić miejsce dla Boga i pozwolić Bogu prowadzić się przez życie. Moja mądrość nie jest ważna. Ani to, jak mnie postrzegają ci, którzy uważają się za bardziej sprawiedliwych ode mnie. Ważne jest, abym umiał w tej mojej słabości, grzeszności, beznadziei, może w byciu niezrozumianym, czy nawet nielubianych przez co niektórych, usłyszeć tę propozycję Jezusa: „Akoluthei moi”. Jeżeli zawierzę Jego słowu i pójdę za Nim, to On sam będzie mnie bronił i prowadził. I nawet jeśli pokażę Mu całe moje życie, wszystkich moich „kumpli” na uczcie wybaczenia (tak widzę ucztę w domu Lewiego, który Jezusowi pokazuje wszystkich swoich „kumpli”, którzy wcale nie byli święci, a Jezus zasiada między nimi i trochę jakby zapomina o ich grzechach), to Jezus nie ucieknie! W obliczu moich „kumpli”, dokładnie w środku mojego świata, starego życia, Jezus nie wyprze się mnie. On mnie chce właśnie takiego! Bo tylko On ma moc mnie odmienić. Tylko On! Jezu. Chcę dziś podziękować za to, że nieustannie chcesz mi towarzyszyć. Nie przerażasz się tym, jakie było moje życie do momentu spotkania Ciebie, ale proponujesz m zmianę mojego życia. Na życie o wiele lepsze, bo życie w Twoim towarzystwie. Proszę, abyś prowadził mnie mimo moich słabości. Bo Ty możesz moje życie uczynić o wiele lepszym. Bo Ty żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego. Trójjedyny Bóg na wieki wieków. Amen!
17 Dies trage ich euch auf, dass ihr einander liebt. 18 Wenn die Welt euch hasst, dann wisst, dass sie mich schon vor euch gehasst hat. (Mt 10,22; Mk 13,13; Lk 21,17) 19 Wenn ihr von der Welt stammen würdet, würde die Welt euch als ihr Eigentum lieben. Aber weil ihr nicht von der Welt stammt, sondern weil ich euch aus der Welt erwählt habe
1 0 Jezus czynił w tym mieście wielkie i liczne cuda, jednak zasłużyło ono na przekleństwo Syna Bożego… Położenie i mapa: Północne wybrzeże jeziora Genezaret (inaczej – jez. Tyberiadzkiego), depresja Doliny Jordanu. W czasach Jezusa miejscowość zasiedlało ok. 1500 mieszkańców. Dziś na jego miejscu znajduje się miasto Tel Hum. Znaczenie: Z hebrajskiego: „Wieś Nahuma”. Była to wioska rybacka położona przy ważnym szlaku handlowym. Najważniejsze wydarzenia: Kafarnaum zwane było „miastem Jezusa” (Mt 9, 1); mieszkali tam Piotr i Andrzej (Mt 1, 29). Tu Jezus nauczał i czynił liczne cuda: uzdrowił teściową Piotra (Mk 1, 30-34), chorego w szabat (Łk 4, 31-36), paralityka zniesionego przez dach (Mk 2, 1-12) czy sługę setnika (Łk 1, 7); wypędzał demony (Mk 1, 21-26). Tu powołany został celnik Lewi (Mk 2, 13-17). Jezus przeklął to miasto (Mt 11, 23). Zdjęcia: _ _ _ Dawid Gospodarek – sekretarz redakcji miesięcznika „List” i redaktor „Biblia krok po kroku”.
First Week of Ordinary Time – Mark 2:13-17. This Gospel opens with Jesus walking on the shore of the sea. Once again many people came to Him to hear Him teach. As He was walking along, He saw Levi sitting at his customs post. As Jesus walked by, Jesus simply said to Levi: “come and follow me.”. And immediately Levi left his post to follow
Codzienny komentarz do Ewangelii o. Wojciecha Jędrzejewskiego czytanie (Hbr 4, 12-16) Bracia: Żywe jest słowo Boże, skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca. Nie ma stworzenia, które by dla Niego było niewidzialne; przeciwnie, wszystko odkryte jest i odsłonięte przed oczami Tego, któremu musimy zdać rachunek. Mając więc arcykapłana wielkiego, który przeszedł przez niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trwajmy mocno w wyznawaniu wiary. Nie takiego bowiem mamy arcykapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom, lecz poddanego próbie pod każdym względem podobnie jak my – z wyjątkiem grzechu. Przybliżmy się więc z ufnością do tronu łaski, abyśmy doznali miłosierdzia i znaleźli łaskę pomocy w stosownej (Mk 2, 13-17) Jezus wyszedł znowu nad jezioro. Cały lud przychodził do Niego, a On go nauczał. A przechodząc, ujrzał Lewiego, syna Alfeusza, siedzącego na komorze celnej, i rzekł do niego: «Pójdź za Mną!» Ten wstał i poszedł za Nim. Gdy Jezus siedział w jego domu przy stole, wielu celników i grzeszników siedziało razem z Jezusem i Jego uczniami. Wielu bowiem było tych, którzy szli za Nim. Niektórzy uczeni w Piśmie, spośród faryzeuszów, widząc, że je z grzesznikami i celnikami, mówili do Jego uczniów: «Czemu On je i pije z celnikami i grzesznikami?» Jezus, usłyszawszy to, rzekł do nich: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem, aby powołać sprawiedliwych, ale grzeszników».
.
