Jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd rozwiązał małżeństwo przez rozwód (art. 56 § 1 Jednakże mimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia rozwód nie jest dopuszczalny, jeżeli wskutek niego miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków albo jeżeli z innych względów orzeczenie rozwodu byłby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego (art. 56 § 2 Rozwód nie jest również dopuszczalny, jeżeli żąda go małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, chyba że drugi małżonek wyrazi zgodę na rozwód albo że odmowa jego zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna w zasadami współżycia społecznego (art. 56 § 3 Małżonkowie zobowiązani są do zgodnego współdziałania dla dobra założonej rodziny poprzez wspólne pożycie, wzajemną pomoc, wierność oraz wszelkie inne formy współpracy niezbędne z punktu widzenia dobra rodziny (art. 23 oraz w zakresie sił oraz możliwości zarobkowych i majątkowych do zaspokajania potrzeb rodziny, również poprzez osobiste starania na rzecz wychowania dzieci oraz pracę we wspólnym gospodarstwie domowym (art. 27 Pamiętać jednocześnie należy, że w polskim prawie rodzinnym nie ma winy mniejszej czy większej za rozkład pożycia małżeńskiego, gdyż jest ona niestopniowalna. „Przy przypisywaniu małżonkom w wyroku rozwodowym winy nie ma znaczenia okoliczność, który z małżonków ponosi winę „większą”, a który „mniejszą” (tak wyrok SN z dnia 24 maja 2005 r., sygn. akt V CK 646/04), gdyż „Kodeksowi rodzinnemu i opiekuńczemu w kontekście rozkładu życia małżeńskiego nie jest znane pojęcie winy większej lub mniejszej, dla jej przypisania bowiem wystarczy każde zachowanie strony, które zasługuje na negatywną ocenę i które w jakimkolwiek stopniu przyczyniło się do rozkładu pożycia małżeńskiego” (tak wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 11 marca 2010 r., sygn. akt I ACa 46/10). Art. 57 § 1 nie wprowadza rozróżnienia stopnia winy małżonków (wyrok SN z dnia 29 czerwca 2000 r., sygn. akt V CKN 323/00). Sąd orzeknie rozwód z winy obu stron wówczas gdy ustali, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności konkretnego stanu faktycznego historii małżeństwa, że małżonkowie swoim postępowaniem – działaniem czy zaniechaniem razem doprowadzili, tj. zarówno mąż i żona do rozkładu pożycia małżeńskiego. Rozwód z powodu częstych wizyt, kontaktów, telefonów, rozmów, żony czy męża z rodzicami (matką lub ojcem) Poznań Wyrok rozwodowy orzeczony z winy obu stron jest bowiem wynikiem postępowania rozwodowego, z którego wynika, że do rozkładu pożycia małżeńskiego i naruszenia obowiązków małżeńskich doprowadzili małżonkowie razem, przyczyniając się do tego swoimi działaniami czy zaniechaniami do jego powstania w jakimkolwiek stopniu, gdyż tak jak zostało to wskazane powyżej stopień zawinienia występujący po stronie każdego z małżonków pozostaje bez znaczenia dla rozwiązania małżeństwa z winy obu stron (wyrok SN z dnia 2 czerwca 2000 r., sygn. akt II CKN 973/98). Zgodnie z art. 58 § 1 w wyroku orzekającym rozwód sąd rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków i kontaktach rodziców z dzieckiem oraz orzeka, w jakiej wysokości każdy z małżonków obowiązany jest do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dziecka. Rozstrzygnięcie o alimentach na rzecz dziecka oparto o treść art. 133 § 1 zgodnie z którym rodzice są obowiązani do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest się jeszcze w stanie utrzymać samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Przepis art. 135 § 1 konkretyzuje obowiązek alimentacyjny wskazując, iż zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Potrzeby dziecka, które powinny być przez rodziców zaspokajane, wyznacza treść 96 Rodzice w zależności od swoich możliwości są zobowiązani zapewnić dziecku środki do zaspokojenia zarówno jego potrzeb fizycznych (wyżywienia, mieszkania, odzieży, higieny osobistej, leczenia w razie choroby) jak i duchowych (kulturalnych), a także środki wychowania (kształcenia ogólnego, zawodowego) według zdolności, dostarczania rozrywek i wypoczynku. Zawsze jednak każde dziecko musi mieć zapewnione podstawowe warunki egzystencji w postaci wyżywienia zapewniającego jego prawidłowy rozwój, stosowną do wieku odzież, środki na ochronę zdrowia oraz kształcenie. Zgodnie z art. 135 § 2 wykonywanie obowiązku alimentacyjnego może polegać także w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub wychowanie dziecka, w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego. Przyjmuje się, że wyjście poza podstawowe potrzeby dziecka zależy od osobistych cech dziecka oraz od zamożności i przyjętego przez zobowiązanego modelu konsumpcji. Dzieci mają prawo do równej z rodzicami stopy życiowej niezależnie od tego, czy żyją z nimi wspólnie, czy też oddzielnie. Poza tym obowiązek alimentacyjny powinien być realizowany systematycznie, a nie w bliżej nieokreślonych odstępach czasu. Jeżeli jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, a rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, sąd na żądanie małżonka niewinnego może orzec, że małżonek wyłącznie winny obowiązany jest przyczyniać się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego, chociażby ten nie znajdował się w niedostatku (art. 60 § 2 Sprawa sądowa opracowana przez Kancelarię Wyrokiem Sąd - po ponownym rozpoznaniu sprawy - rozwiązał małżeństwo powódki z pozwanym przez rozwód z winy obu stron, powierzył powódce wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim synem stron Dawidem M., ograniczając władzę rodzicielską pozwanego do określonych uprawnień w stosunku do osoby dziecka, zobowiązał pozwanego do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania syna, a nadto do dostarczania powódce środków utrzymania w dotychczasowej wysokości, określonej wyrokiem Sądu Rejonowego. Sąd ten ustalił że strony zawarły związek małżeński, z którego pochodzi syn. Kiedy strony zamieszkały w przydzielonym pozwanemu mieszkaniu w G., zaczęło dochodzić między nimi do licznych konfliktów. Powódka zarzucała pozwanemu brak zainteresowania obowiązkami rodzinnymi. Pozwany natomiast miał pretensje o to, że powódka zbyt często wyjeżdża do matki, zabierając ze sobą dziecko. Strony nie potrafiły nawiązać dialogu. Pozwany zarzucał powódce, że nie wywiązuje się z obowiązków domowych - nie sprząta, nie pierze i nie gotuje. Z czasem między małżonkami zaczęło dochodzić do awantur, w czasie których pozwany ubliżał powódce i bił ją. Po awanturze powódka uzyskała obdukcję lekarską. W obawie przez pozwanym uciekła z dzieckiem do matki i jednocześnie złożyła doniesienie o popełnieniu przez pozwanego przestępstwa. Małżonkowie jednak pogodzili się, powódka cofnęła wniosek o ściganie i przez krótki czas pożycie małżeńskie układało się dobrze. Powódka bez uzgodnienia z pozwanym wyprowadziła się do matki do K., gdzie podjęła pracę. Już we wrześniu wróciła do wspólnego mieszkania. Pracowała i w tym czasie pozwany woził ją do pracy samochodem. Doszło do awantury, w czasie której pozwany uderzył powódkę. Za namową przełożonych strony pogodziły się. Doszło do kolejnej awantury i rękoczynu, wyprowadzenia się powódki na okres około 3 dni oraz interwencji powódki u przełożonych pozwanego, którzy obiecali pomoc. Pozwany, mając żal do powódki, że donosi na niego i przełożonych, po kolacji wigilijnej chciał wyjść z domu. W pierwszy dzień świąt nie chciał natomiast zjeść wspólnie z żoną śniadania. W tej sytuacji powódka zabrała dziecko i wyjechała do matki. Po dwóch względnie trzech miesiącach wróciła, bo - jak zeznała - minęły jej "nerwy". Doszło między stronami do kolejnej awantury, w wyniku której powódka doznała uszkodzenia ciała. Po tym zajściu definitywnie wyprowadziła się od pozwanego. Wyrokiem Sądu pozwany został na podstawie art. 156 § 2 KK skazany za pobicie powódki i spowodowanie uszkodzenia jej ciała. Sąd uznał, że między stronami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, przy czym wina pozwanego w spowodowaniu tego rozkładu nie budzi wątpliwości. Zdaniem Sądu zachodzą jednak podstawy, by także powódce przypisać naruszenie obowiązków małżeńskich. Z zeznań samej powódki bowiem wynika, że wielokrotnie wyjeżdżała od pozwanego i w tych okresach trwających kilka nawet kilkanaście tygodni, nie dbała o dom, nie gotowała, nie prała ani nie sprzątała. Po je powrocie dochodziło na tym tle do konfliktów. Częste wyjazdy powódki do matki - jak stwierdził Sąd - nie były spowodowane wyłącznie zachowaniem się pozwanego. Powódka w dowolnym czasie, gdy minęły jej nerwy, wracała dobrowolnie do męża. Oceniając swoje zachowanie w czasie świąt Bożego Narodzenia, sama przyznała, że może było ono zbyt lekkomyślne (...) "być może powinnam porozmawiać z mężem". Częste wyjazdy powódki i zabieranie ze sobą dziecka przyczyniały się do pogłębienia istniejących konfliktów, które doprowadziły do rozkładu pożycia. Powódka - zdaniem Sądu - podchodziła zbyt emocjonalnie do trudnej sytuacji w małżeństwie. Jej brak dojrzałości emocjonalnej spowodował, że również przyczyniła się do rozkładu pożycia. Stopień zawinienia pozwanego - jak stwierdził Sąd - jest większy, niemniej wina powódki w spowodowaniu rozkładu pożycia jest również istotna. Rozwód z powodu częstych wizyt, kontaktów, telefonów, rozmów, żony czy męża z rodzicami (matką lub ojcem) Poznań Przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oraz ukształtowane orzecznictwo nie dopuszczają możliwości stopniowania winy w spowodowaniu rozkładu pożycia. Stąd każde przyczynienie się małżonka nawet w niewielkim zakresie do zaistnienia lub pogłębienia już istniejącego rozkładu stanowi zawinienie tego rozkładu. W świetle niewadliwych ustaleń Sądu I instancji postępowanie powódki - jak podkreślił Sąd Apelacyjny - przyczyniło się do rozlużnienia więzi między stronami, jak i między pozwanym a dzieckiem. Wyprowadzając się wielokrotnie od męża z różnych powodów, powódka nie interesowała się domem i separowała pozwanego od dziecka. Jej działania charakteryzowały się przy tym pewnymi schematami, gdyż po różnych okresach rozłąki wracała, jednak zrywanie więzi domowej powodowało narastanie pretensji pozwanego, co z kolei prowadziło do pogłębienia istniejących konfliktów. Podzielając stanowisko Sądu co do winy rozkładu pożycia stron, Sąd Apelacyjny podkreślił, że małżonek, który zawinił powstanie jednej z przyczyn rozkładu, musi być uznany za współwinnego, chociażby drugi małżonek dopuścił się cięższych przewinień. Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna I CKN 246/97 W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji. Prosimy przejść do zakładki kontakt. Z wyrazami szacunku.
Organem, który może regulować zakres kontaktów jest sąd opiekuńczy. Już sam fakt ingerencji sądu jest interpretowany, jako udział czynnika zewnętrznego w sferę tak ważnej i wrażliwej dziedziny. Postępowanie takie prowadzone jest w postępowaniu nieprocesowym, inicjowane jest na wniosek rodzica. Ponadto z uwagi na fakt, że sąd
Indywidualne Porady Prawne Masz problem prawny i szukasz pomocy?Kliknij TUTAJ i opisz nam swój problem w formularzu. (zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje) »Pytania i odpowiedzi Ilość: 374 | Wyświetlono: 161-180 ▶ Czy sąd ograniczy mi władzę rodzicielską? Jestem matką dwójki dzieci: 5-letniej dziewczynki i 1,5-rocznego chłopca. Mam z nimi poważny problem, bo starsze dziecko nie akceptuje młodszego – córka jest bardzo zazdrosna o brata i agresywna; próbuje wszystko wymusić wrzaskiem lub płaczem, bije brata, nie mogę jej z... ▶ Niezgoda na nocowanie dziecka u ojca, który mieszka z kochanką Byłam 15 lat w związku nieformalnym, z którego mamy 7-letnie dziecko. Dwa miesiące temu mój partner mnie zostawił dla młodszej kobiety i wyprowadził się do niej. Ja i synek bardzo to przeżyliśmy. Dziecko rozpacza zwłaszcza w nocy i nad ranem, ponieważ jego stałym... ▶ Decydowanie w najważniejszych sprawach dotyczących dziecka Żona i ja postanowiliśmy się rozstać. Jestem przed pierwszą rozprawą. Otrzymałem pozew o rozwód bez orzekania o winie oraz bez orzekania przez sąd o moich kontaktach z dzieckiem (tak wcześniej ustaliłem z żoną). Zmartwił mnie zapis w pozwie o ograniczeniu moich praw... ▶ Argumenty na ograniczenie władzy rodzicielskiej Jestem po rozwodzie. Mamy córkę, która ma ustanowione spotkania z ojcem trzy razy w miesiącu. Były mąż zabiera ją wyłącznie w te dni, a gdy jest chora (np. jak ostatnio – 3 tygodnie) wcale się z nią nie kontaktuje. Niestety, na wakacje i do siebie zaprasza córkę w... ▶ Jak odebrać dzieci matce, która jest alkoholiczką? Mój mąż ma trzy córki z pierwszego małżeństwa. Istnieje podejrzenie, że najstarsza z nich została zgwałcona. Matka dzieci jest alkoholiczką. Cała patologiczna rodzina, w której żyją dzieci, objęta jest nadzorem kuratora. Pół roku temu ja i mój mąż wyprowadziliśmy się za... ▶ Odgórne ustalenie ojcostwa W lipicu rozwiodłem się z żoną. Dowiedziałem się, że w grudniu urodziła dziecko. Nie jestem jego ojcem, ale wiem, że prawo w tej sytuacji odgórnie uznaje mnie za ojca. Jakie krok muszę podjąć, by obalić to ojcostwo? ▶ Wyjazd dziecka za granicę z jednym z rodziców Niedawno rozstałam się z ojcem naszej 2-letniej córki (nie mamy ślubu). Początkowo partner nie interesował się dzieckiem, ale ostatnio bierze córkę do siebie, kupuje jej zabawki. Nie pomaga mi jednak w utrzymaniu, mimo że zarabiam tylko 1500 zł, z czego 900 zł płacę za... ▶ Widzenia ojca z dzieckiem przed uregulowaniem kontaktów Moja córka rozstała się z partnerem. Aktualnie córka jest w dziewiątym miesiącu ciąży. Czy zanim zostaną sądownie uregulowane kontakty ojca z dzieckiem, były partner ma prawo widywać się z niemowlęciem? Były partner mieszka w odległości ok. 300 km od nas i oddanie dziecka np.... ▶ Przemoc matki wobec dzieci Moja żona od pewnego czasu zaczęła bić swojego syna (to jej dziecko z pierwszego małżeństwa, jego ojciec nie żyje). Mamy jeszcze 2-letnią córkę. Wobec mnie prowokowała coraz bardziej wulgarne i ostre awantury. Nie wiem, co się stało, że tak bardzo się zmieniła. W każdym razie... ▶ Zmiana miejsca zamieszkania dziecka a zgoda ojca Mam dwuletniego synka. Jego ojciec ma pełne prawa rodzicielskie, ja również. Aktualnie syn mieszka ze mną i moją mamą. Chciałabym przeprowadzić się do innego miasta. Mój były partner nie wyraził na to zgody. Twierdzi, że mogę wyjechać, ale bez dziecka. Chce całkowicie odciąć... ▶ Wyjazd małoletnich dzieci za granicę Rok temu moja była żona wyjechała z małoletnimi dziećmi za granicę, nie informując mnie o tym. Czy mogła wywieźć dzieci bez mojej zgody? Czy mogła pozbawić mnie władzy rodzicielskiej bez mojej wiedzy? Nie otrzymałem żadnego pisma, z którego wynikałoby, że moja władza... ▶ Jak zachować w tajemnicy ojcostwo? Jestem żonaty, mam córkę. Przed niespełna pół rokiem przespałem się z kobietą, która w chwili obecnej spodziewa się dziecka. Jest prawdopodobne, że mogę być ojcem tego dziecka. Ta kobieta wkrótce poślubi swojego dotychczasowego partnera. Obydwoje chcielibyśmy zachować tę... ▶ Pozbawienie władzy rodzicielskiej jednego z rodziców Mam syna (3 lata) ze związku pozamałżeńskiego. Ojciec uznał dziecko w urzędzie. Jednak nie kontaktuje się z synem w ogóle. Ojciec dziecka pracuje w Holandii, ale nie znam jego adresu. Znam tylko jego adres zameldowania w Polsce. Czy w takiej sytuacji można wnioskować o pozbawienie... ▶ Czy mamy szansę na adopcję? Od sześciu miesięcy jesteśmy niespokrewnioną rodziną zastępczą dla pewnego dziecka. Wnieśliśmy sprawę do sądu o pozbawienie władzy rodzicielskiej rodziców, którzy w ogóle nie interesują się swoim dzieckiem. Niestety na rozprawę przyjechała matka dziecka, która nagle chce... ▶ Przeprowadzenie badań DNA na potwierdzenie ojcostwa Urodziłam się w 1987 r. Osoba wpisana w mojej metryce jako ojciec jest fikcyjna. Tak zdecydowała moja matka po porodzie. Znam mojego biologicznego ojca. Często jeździłam do niego na wakacje i ferie (od wielu lat mieszkam za granicą). Zachowałam wspólne zdjęcia i listy od taty. Są... ▶ Porozumienie rodzicielskie w zakresie kontaktów z dzieckiem Jestem matką 14-letniego syna. Z jego ojcem zawarłam porozumienie rodzicielskie w zakresie kontaktów z dzieckiem. Zgodnie z ustaleniami wożę dziecko do ojca (500 km) co kilka tygodni i na wakacje. Syn jednak coraz bardziej niechętnie jeździ do ojca, nie wiem, czy wkrótce nie... ▶ Ograniczenie praw rodzicielskich ojcu W zeszłym roku wzięłam rozwód; sąd zasądził 600 zł alimentów na córkę, ale były mąż płaci tylko połowę tej sumy, chociaż wiem, że ma pieniądze. Chce wrócić do kraju (w tej chwili mieszkamy w Niemczech) i złożyć wniosek o zmniejszenie alimentów. Nie chce też wyrazić... ▶ Czy mogę wyprowadzić się z dzieckiem? Mieszkam z moim partnerem i naszą roczną córką. Jestem w ostatniej klasie technikum (mam prawie 20 lat), nie posiadam pracy. Chcę rozstać się z partnerem. Czy mogę wyprowadzić się z dzieckiem? Partner chce mi odebrać córkę. Czy sąd zabierze mi dziecko, bo jeszcze... ▶ Umowa mediacyjna w sprawie opieki nad dziećmi Kilka lat temu mój mąż wniósł pozew o rozwód. Zgodziłam się na rozwód bez orzekania o winie. Nasze dwie córki zostały ze mną, choć były mąż zapowiedział, że je zabierze, gdy „ułoży” sobie życie (wiem, że aktualnie ma nową żonę). Właśnie wystąpił o... Indywidualne Porady Prawne Masz problem prawny i szukasz pomocy?Kliknij TUTAJ i opisz nam swój problem w formularzu. (zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)
z rodzicami biologicznymi dziecka, przez wypowiedzi typu: „wtedy, kiedy opiekunowie pozytywnie są nastawieni do tych kontaktów, dzieci są bar-dziej przychylne, dla nich bowiem rodzice są najważniejsi”; „dla dzieci jest to ważne, bo utożsamiają się ze swoją rodziną”; „rodzice kochają ich na swój
1. Dzisiaj: alienatorki, alimenciary i eks, wczoraj matki, żony i kochanki. Podobno zaraz po ślubie zakładają Niebieską Kartę, a rozwodzą się dla okupu nazywanego alimentami. Podobno sąd, Opiniodawczy Zespół Sądowych Specjalistów, prokuratora i policja zawsze stoją po ich stronie. Dwie kobiety, które poznałam są niezgodne z opisem. 2. Pierwsza nigdy nie wyszła za mąż. Druga do dziś nie może się rozwieść. Obie za utrudnianie kontaktów z dzieckiem regularnie płacą wysokie kary, które trafiają do kieszeni ich byłych partnerów. Zdaniem autorów senackiego projektu zmian w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym (druk 776) to za mało. Za "alienację rodzicielską" powinna grozić kara ograniczenia wolności. 3. Julia, alienatorka nr 1, pamięta jak 20 lat temu pierwszy raz obejrzała film „Tato”. Siedziała na kanapie i płakała jak bóbr. Nigdy nie myślała, że w przyszłości to ona będzie Michałem Suleckim. 4. „Kwadrans sławy” jej córki trwa od urodzenia. Nieprzerwanie dziesięć lat. Była już na słupach ogłoszeniowych, wiatach przystankowych, szybie granatowego opla, a nawet białym T-shircie. – Co mogłyśmy zrobić? Szłyśmy ulicami miasta w deszczu i zrywałyśmy plakaty z napisem: "Ty psycholko oddaj dziecku ojca". – Maja zadała mi jedno pytanie: Mamo, dlaczego? – opowiada Julia. 5. Największym fanem 10-letniej dziewczynki jest jej tata Jacek, który kręci afery na całą Polskę. Protestuje, pikietuje, głoduje i organizuje manifestacje z biurem poselskim „jedynego posła, który o tym mówi” – Pawła Skuteckiego (Kukiz’15). Trzy lata temu wziął udział w uroczystym ogłoszeniu projektu nowelizacji Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego. W Sali Kolumnowej wygłosił prelekcję na temat znany mu od podszewki: „Nieskuteczność egzekucji kontaktów”. Podobnie jak hip-hopowiec Sebastian Biały (Białek), o prawa ojca walczy do końca. 6. Jacek żyje z zasiłku dla osób bezrobotnych, razem z narzeczoną mieszka w mieszkaniu należącym do jego matki. Oboje korzystają z pomocy rodziców. Na pierwszy rzut oka ledwo wiąże koniec z końcem, na drugi całkiem nieźle sobie radzi. – Mój były partner żyje ze spraw sądowych. Składa skargi na przewlekłość postępowania, a Skarb Państwa wypłaca mu od dwóch do czterech tysięcy. Ostatnio wygrał w Strasburgu 15 tysięcy za naruszenia art. 8 Konwencji w związku z przewlekłością postępowań, odnoszących się do wykonywania kontaktów z dzieckiem. 7. W czasie, w którym nie pracuje, czyli na co dzień, pozywa wszystkich o wszystko. – Byłych pracodawców, producentów sprzętu AGD, jedną z byłych partnerek pozwał o opiekę naprzemienną dla psa, a potem o alimenty dla czworonoga. Dyrektorce podstawówki założył sprawę o to, że odmówiła przekazania dziecku mikołajkowego prezentu. Ostatnio w imieniu dziesięcioletniej Mai wniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa, w którym domaga się zadośćuczynienia za zerwanie więzi emocjonalnej między ojcem a córką. Jak wyglądają kontakty? Jak przetrzymanie 8. Do czasu, kiedy sąd wyłączył jawność procesu, ich rozprawy przypominały szopkę. Przed gmachem Temidy przy ulicy Grudziądzkiej pojawiało się obozowisko: "Gazeta Bydgoska", radio RMF, ESKA i tłumy dzielnych ojców. – Ojciec Mai ma wsparcie w Sejmie, w Fabisiaku, w mediach. Jest osobą, która może wszystko. Oczernia i wyłącza sędziów, którzy mu się nie podobają. Mnie oskarża o alienację rodzicielską, a na sali sądowej nazywa pseudomatką, manipulantką, złodziejką. >>> cały wywiad w - tekst Zuzanna Opolska<<< 19. Anka, alienatorka nr 2, wyroki szanuje, ale się z nimi nie zgadza. – Solidarność jajników to mit z filmu „Tato”. W czasach poprawności opanowane przez kobiety sądy rodzinne dyskryminują kobiety – zaczyna. Na jej korzyść przemawiają fakty i akta: 300 stron dokumentacji medycznej syna, jego obdukcja, jej obdukcja wykonana po tym, jak mąż zamknął na niej drzwi od samochodu, zawiadomienie na policję, zawiadomienie na prokuraturę i ponad 100 sms-ów, w których nazywana jest pseudomatką. Dla sądu to nie ma najmniejszego znaczenia. Kontakt się należy. 20. Z mężem rozwodzi się już trzy lata. Janusz to dwa w jednym, czyli i boss, i żyła. On zarządzał domowym budżetem, planował wydatki, analizował przychody. Nawet własną pensję przelewała na jego rachunek. – Becikowe, pępkowe, urodzinowe, imieninowe – wszystkie pieniądze Franka odkładaliśmy na konto. Łącznie około 10 tysięcy. Jak się rozstaliśmy, to całą kasę zawinął. Do dziś sądownie udało mi się odzyskać ponad osiem. 21. Do drewnianych godów nie dotrwali – w ich małżeństwie już po pierwszym roku zaczęło zgrzytać. Kiedy w domu pojawiło się dziecko, on znalazł pasję poza domem: motocykle. – Janusz włączał mnie do swojego życia na tyle, na ile chciał. Zawsze miał przyjaciela: od siłowni, od motocykli, od wspólnych interesów. Raz zadzwoniła do mnie przyjaciółka: – wiesz Ania, w firmie wszyscy żartują, że Twój mąż jest „lunch managerem”. Codziennie przynosi lunchboxy dla koleżanki. – Powiedziałam mu: to mi i dziecku herbaty nie zaparzysz, a przed obcą babą udajesz Magdę Gessler? – To oszczędność – rzucił. – Gotujemy na przemian. 22. – W pewnym momencie dotarło do mnie, na co patrzy nasz 3,5-letni syn. Ojciec wraca z pracy i bierze telefon do łapy. Coś mu powiem, to drze ryja. Coś mu nie pasuje, to mnie pyrgnie, albo rzuci dzieciakiem o łóżko. Jak z takimi wspomnieniami Franek zbuduje normalną rodzinę? 23. Powiedziała dość i poprosiła, żeby się wyprowadził. Myślała: przemyśli wszystko, wróci, dojdą do porozumienia. Lekko się przeliczyła. Janusz, który nie był w stanie zwlec się z łóżka o siódmej, zrywał się o piątej i biegał z koleżankami po Polu Mokotowskim. – Wynajęłam adwokata, a piekło rozpętało magiczne słowo: alimenty. Zadzwonił i powiedział, że mam się bać o swoje życie. Później okradł nasze wspólne mieszkanie. Wyniósł mojego laptopa, pamiątki rodzinne, kask, kurtkę i rękawiczki na motocykl, które sam mi kupił. Byłam naiwna, myśląc, że jak pójdę na policję to dostanę realną pomoc. Na komisariacie usłyszałam: mężowi wolno. 24. Na pierwszej rozprawie sąd próbował ich zmusić do mediacji. Anka nie chciała mediować ze złodziejem, który groził jej śmiercią. – Do momentu rozprawy rozwodowej widywał się z synem trzy razy w miesiącu. Miał być o 10, po czterech godzinach pisał, że się spóźni, przyjeżdżał o 19 na 30 minut. W życiu nie spędził z dzieckiem dnia sam na sam, a zażądał kontaktów dwa razy w tygodniu po dwie godziny i co drugi weekend wraz z noclegiem. Byłam święcie przekonana, że sąd mu wniosku nie klepnie. Klepnął. 25. Z pierwszych kontaktów Franek wracał przerażony. Ze stresu miał powygryzane paznokcie do mięsa. – Nie wiedziałam, co mam z tym zrobić. Włożyłam dzieciakowi dyktafon do zabawki i działy się różne rzeczy… Od ojca słyszał, że jest za gruby na naleśnika. Od babci, że jest ciemny, jak tabaka w rowie. Pani przedszkolanka powiedziała, że ma małą wiarę w siebie i wybucha płaczem, jeśli coś mu się nie udaje. Z tym walczę do dzisiaj – Franek ma zaszyte w głowie, że musi być pierwszy. Ma tylko sześć lat. 26. Wnioski opinii OZSS dla obojga były krytyczne. On ma tendencję do mówienia negatywnie o matce dziecka i powinien popracować nad coachingiem rodzicielskim. Ona reaguje emocjonalnie nie w tych momentach, w których powinna. – Opinia kipiała od absurdów. O ojcu napisali, że jest ważną postacią w życiu dziecka, a dla mnie postać to jest Myszka Miki. Przed pierwszą rozprawą sądową poszłam na coaching rodzicielski, a Franka zapisałam do psychologa. Na pytanie Wysokiego Sądu, co mąż zrobił w tym temacie, odpowiedział, że był u psychologa przed badaniem w OZSS w jednym celu: chciał poznać „know how” taty na medal. Opadła mi szczęka. Myślałam, że sam się pogrążył, ale sędzia szybko zadał mu inne pytanie. 27. Z czasem siniaki na udach chłopca zaczęły Ankę coraz bardziej niepokoić. Kiedy usłyszała od syna, że jak kąpie się z tatą, to mu przeszkadza jego siusiak, złożyła pisemne zawiadomienie na prokuraturze. Prokurator zarządził kuratora dla dziecka i zmienił kwalifikację prawną czynu ze znęcenia (207 na obcowanie płciowe z osobą małoletnią (200 Franek był przesłuchiwany w „Niebieskim Pokoju”. Zeznał, że jest bity, kiedy jest niegrzeczny, pytania o zły dotyk przemilczał. – Sprawa została umorzona. Nie wiem, może prokurator uważa, że bicie to metoda wychowawcza. Chciałam się odwołać, ale osobą uprawnioną był kurator. Zadzwoniłam do niej i spytałam, czy wniosła odwołanie. – A chciała pani wnosić? – wykrztusiła. 28. Po jednym z weekendów Franek wrócił milczący jak grób. Anka w łazience na plecach dziecka zauważyła piętnaście różowych pręg. – Usiadłam na podłodze i spytałam syna, jak to się stało? – To tata – odpowiedział. Nawet w trakcie obdukcji nie chciał powiedzieć, czym oberwał. Może paskiem, może linijką. Złożyłam w sądzie wniosek o zakaz kontaktów do czasu rozpatrzenia sprawy w prokuraturze. 29. Miesiąc później odbyła się rozprawa o zabezpieczenie wakacji dla ojca. Ance nie mieściło się w głowie, że po zapoznaniu się z opisem obrażeń sąd może wyrazić zgodę na wspólny wyjazd. – Pani do mnie przychodzi z byle zadrapaniem? – usłyszała. – A doczytał się Wysoki Sąd o pręgach na plecach? – Proszę opuścić salę. – Sędzia powiedziała, że jak nie puszczę syna na wakacje, to mi odbierze prawa rodzicielskie. Na szczęście zadziała somatyka i Franek totalnie się rozłożył.
.
